Estafettepen door Saskia Schurink

by Marja Brouwer

Wijn, liefde en leven

Nooit gedacht dat ik aan de voorkant in het restaurant zou belanden. Je kent dat wel: vroeger op de basisschool als je zo'n beroepen test moet doen. Ik (en bijna al mijn klasgenootjes) had totaal geen idee wat ik zou willen worden.
Dus ik had mijn hoop volledig op die test gelegd, en jawel wat komt er dan uit...... helemaal niets!
Omdat ik wel duizend interesse had, kon die test er ook geen touw aan vast knopen.
Achteraf vrij logisch, maar op dat moment de grootste teleurstelling, want wat moest ik nu?
Al snel was de noodoplossing bedacht: kok, want ik hield van lekker eten en hielp mijn moeder zo af en toe in de keuken. Carrière bepaalt dus..zou je denken.

Ik vond het allemaal heel erg leuk in de keuken en leerde iedere keer weer nieuwe dingen. Tevens vond ik het geweldig om dingen met mijn hoofd te bedenken en die met mijn handen te maken. Dat anderen het dan ook nog lekker vonden ... helemaal gaaf!
Toch was ik iedere keer niet helemaal op mijn plek en daardoor vrij snel weer toe aan een nieuwe uitdaging.
Dit veranderde toen "mijn lief "een probleem had met zijn personeel en ik meer ging meehelpen aan de voorkant, eerst in mijn kokspak natuurlijk, maar later ook in het restauranttenue.
En oh....wat was ik bang voor die gasten! (Ik was natuurlijk niet voor niks kok geworden).
Ik zat in een soort snelkookpannetje gastheerschap, leerde van alles over wijn, koffie, thee, sigaren, combinaties met gerechten etc. Heb tussen de bedrijven door snel SVEN 2 gedaan en daarna meteen de sommelieropleiding van Peter Klosse. Dat was me een goede leerschool zeg!

Maar te veel werken, te vaak 's nachts naborrelen met collega's, te veel bezig met de studie, een catering hier, proeverij daar, evenement zus en bedrijfsbezoekje zo, en nog meer werken........
Dan houdt het op een gegeven moment gewoon op, mijn lief werd mijn lief niet meer.
Misschien had ik onbewust de keuze al gemaakt, en wist ik dat deze relatie niet mijn ding was, wie zal het zeggen.

Ik ben wel heel blij dat ik de keuze heb gemaakt om te gaan waar ik nu ben. De vrijheid die ik nu heb, de dingen die ik nu mag doen en meemaken, de mensen die ik ontmoet met diezelfde passie en liefde voor hun vak, is iets waar ik me zeer goed bij voel. Als ik dan weer hoor dat de jongens op een of andere zaterdagnacht elkaar gek hebben ge-What's Apped over bepaalde druiven of welke wijn ze nu weer geschonken hebben, of als ik Joost voor de zoveelste keer weer tegenkom op een proeverij en me vertelt over die geweldige wijnervaring of als ik op Facebook zie dat Astrid weer onderweg is naar een leverancier om nog wat wijn op te halen, dan weet ik dat dit het dorp is waar ik thuis hoor.

Saskia Schurink

Sommelier
HanTing Cuisine