De sigaren van Job

In het kader van 'De tik van de sommelier' deze eerste keer een interview met Job Seuren. Job is sinds februari van dit jaar sommelier bij Restaurant Solo in Gorinchem en gepassioneerd sigarenroker.

Tijdens de sommelier reis dit voorjaar naar de Médoc viel me direct al op hoe enthousiast Job werd bij het passeren van de sigarenwinkel op Schiphol. Met plezier liep hij even deze winkel binnen om te zien of er nog iets spannends te scoren viel op sigarengebied. Tot zijn groot genoegen heeft hij daar nog een Cohiba kunnen 'fixen' die hij tijdens de reis op een terras in Margaux met zijn collega sommeliers heeft gerookt.

Natuurlijk werd ik nieuwsgierig, want zo vaak zie ik geen 26-jarige 'jongeman' met een sigaar. In mijn wereld zijn dit toch dikwijls heren die tegen hun pensioen aanlopen. Maar Job is een gepassioneerd mens. Hij kan vol enthousiasme over wijnen en gastronomie vertellen. En heeft bewust na zijn studie internationale politiek in Groningen gekozen voor een baan in de wijnhandel om daarna de overstap te maken naar Restaurant Solo in Gorinchem.

Na een bijzonder aangename lunch heb ik Job eens aan de tand gevoeld over zijn interesse. Het sigaren roken bleek ontstaan te zijn uit een daad van rebellie. Als 16-jarige moest er tegen de wil van zijn ouders gerookt worden, maar dan niet de standaard Marlboro Light. Gelukkig gaf zijn opa het goede voorbeeld. Opa houdt van een goed glas wijn en een sigaar. En bij zijn grootvader stak Job zijn eerste sigaar op en werd de liefde voor de sigaar geboren. Het kostte hem wel zijn rijbewijs, want ook Job´s ouders hadden hem - net als zoveel ouders - beloofd zijn rijbewijs te betalen mits hij voor zijn 18e niet zou roken. Maar dat feest ging niet door. Inmiddels had Job een uitvoerige studie van de sigaar gemaakt en wist hij waar de beste sigaren vandaan komen. Namelijk Cuba. Een echt relax moment voor Job is een bezoekje aan Hajenius in Amsterdam om daar een ´mooie Cubaan´ uit te zoeken en die wandelend door Amsterdam op te roken. Maar een glas cognac met een mooie sigaar op de bank thuis is voor Job ook genieten. En als dit dan een P2 van Partagas is, is het geluk compleet.

Tijdens zijn jaren op een internaat in Zuid Afrika is het hem gelukt om een paar medestudenten aan te steken met het sigarenvirus. Al rokend en met een glas Zuid Afrikaanse wijn was het een hele toer om deze hobby verborgen te houden voor de strenge leraren. Maar Afrika heeft hem ook zijn mooiste sigaarmoment opgeleverd. Tijdens een vakantie bij een studiegenootje in Maputo (Mozambique) kreeg Job als 18-jarige van haar sigaren minnende vader een Cohiba sigaar aangeboden. Deze sigaar van Castro staat geboekt als de duurste sigaar ter wereld. De herinnering aan het roken van deze sigaar op deze speciale plek, koestert Job.

Job´s sigarenliefde heeft hem ook naar Cuba gebracht, het sigarenwalhalla van deze wereld. Met hulp van vrienden is hij met 3 kistjes Cubaanse sigaren thuis gekomen. Helaas zat een ontmoeting met de meester sigarenmaker Robaina er niet in. Maar Robaina staat wat beroemdheid betreft in Cuba op één lijn met Castro en Che Guevara, dus dat zal voorlopig wel niet gebeuren.

Iedere hobby vraagt om speciale attributen. Sigaren zijn daar geen uitzondering op. Job bezit dan ook een humidor. En dat is geen meubeltje van Ikea. Voor een humidor moet je toch echt naar een sigarenwinkel. Van zijn grootvader heeft hij een zwartleren sigarenopslagdoos geërfd. Een erfstuk dat helemaal op zijn plaats is, want zo te zien zet Job de passie van zijn grootvader met verve voort.

 

1 september 2010, Marja Brouwer